ตอนที่ 7: Creating and Pushing to a Remote Repository

ตอนที่แล้วเราเตรียมสองอย่างให้พร้อม: บัญชีบน hosting service และ authentication ที่ใช้ยืนยันตัวตน ไม่ว่าจะเป็น token สำหรับ HTTPS หรือ SSH key pair

แต่ rainbow ยังเป็น local repository ที่อยู่บนเครื่องเราเท่านั้น และมี commit 3 ตัว (red, orange, yellow) โดย main กับ feature ชี้ไปที่ commit เดียวกัน

บทนี้ถึงเวลาเชื่อม rainbow เข้ากับ remote repository กันแล้ว เราจะไล่ตั้งแต่การสร้าง remote บน hosting service, เพิ่ม connection ใน local repository และ push commit ทั้งหมดขึ้นไปเก็บบนคลาวด์

สิ่งที่จะได้ตอนจบบทนี้:

สร้าง remote repository ว่าง ๆ บน hosting service สำหรับทำแบบฝึกหัด
เพิ่ม connection จาก local ไป remote ด้วย git remote add และตรวจด้วย git remote -v
แยก local branch, remote branch และ remote-tracking branch ออกจากกัน
push branch ขึ้น remote ด้วย git push origin <branch> และเห็นผลด้วย git branch --all
บอกได้ว่า push สร้างหรืออัปเดตเฉพาะ branch ที่ระบุ ไม่ได้ส่งทุก branch ขึ้นไปเอง

flowchart LR
  L["rainbow
local repository"] --> S["สร้าง remote repository
บน hosting service"]
  S --> A["git remote add origin URL
เพิ่ม connection ใน local"]
  A --> P["git push origin main
อัปโหลด commits ขึ้น remote"]
  P --> R["remote branch: main
remote-tracking branch: origin/main"]
  R --> N["ตอนที่ 8
เริ่มจาก remote ด้วย git clone"]

วิธีทำตามบทนี้

บทนี้ต่อจากตอนที่ 6 โดยสมมติว่าเรามีบัญชี hosting service และ authentication พร้อมใช้แล้ว และ rainbow ยังอยู่ในสถานะเดิม: มี commit 3 ตัว โดย main กับ feature ชี้ไปที่ commit เดียวกัน

เข้าไปใน repository แล้วตรวจสถานะพร้อมกัน โดยรันคำสั่งชุดนี้ใน terminal:

cd ~/rainbow
git status
git log --oneline --decorate -3
git remote -v

ถ้าทำตามตอนก่อนหน้าครบ ผลลัพธ์ควรมีหน้าตาประมาณนี้:

On branch main
nothing to commit, working tree clean

fc8139c (HEAD -> main, feature) yellow
7acb333 orange
abc1234 red

hash และจำนวน commit ในเครื่องเราอาจต่างจากตัวอย่าง จุดสำคัญคือ main กับ feature ชี้ไปที่ commit เดียวกัน และ git status บอกว่า working tree clean

ส่วน git remote -v จะไม่แสดงอะไรเลย เพราะ rainbow ยังไม่เคยเชื่อมกับ remote ไหน นี่คือสิ่งที่เราจะเพิ่มในบทนี้

ถ้ายังอยู่บน branch อื่น ให้กลับไป main ก่อน:

git switch main

และเตรียม remote repository URL ที่ตรงกับโปรโตคอลที่เลือกไว้ในตอนที่ 6 (HTTPS หรือ SSH) ให้พร้อม เพราะจะใช้ตั้งแต่ Step 2 เป็นต้นไป

Step 1: ทำไมต้องมี remote repository และเริ่มโปรเจกต์ได้สองทาง

ก่อนลงมือสร้าง remote ขอทบทวนว่าเราจะได้อะไรจากการมี repository อยู่นอกเครื่อง:

สำรองงาน — ถ้าเครื่องเราหายหรือฮาร์ดดิสก์พัง งานบนคลาวด์ยังอยู่ครบ
เข้าถึงจากหลายเครื่อง — เปิดโปรเจกต์จากเครื่องทำงานหรือเครื่องอื่นได้ ไม่ต้องติดอยู่กับเครื่องเดียว
ทำงานร่วมกับคนอื่น — แชร์โค้ดให้เพื่อนร่วมทีมดึงไปใช้หรือช่วยกันแก้

เริ่มโปรเจกต์ได้สองทาง (Why)

การเริ่มทำงานกับโปรเจกต์ Git มีจุดตั้งต้นได้สองทาง ลองเทียบความต่างในตารางนี้:

	เริ่มจาก local repository	เริ่มจาก remote repository
ขั้นตอน	`git init` แล้ว commit ก่อน	หา remote ที่มีอยู่หรือสร้างใหม่ แล้วใช้ `git clone` ลงเครื่อง
ผลลัพธ์	local มีข้อมูล ต้อง push ขึ้น remote	ได้ local repository ครบในเครื่องทันที
เหมาะกับ	โปรเจกต์เก่าที่ยังไม่ได้ใช้ Git	งานที่อยู่บนคลาวด์แล้ว เช่น ของเพื่อนร่วมทีม

rainbow ใช้เส้นทางแรกมาตลอด: เราใช้ git init ตั้งแต่ตอนที่ 2 แล้ว commit ต่อเนื่องจนถึงตอนที่ 5 ส่วนเส้นทางที่สอง (เริ่มจาก remote ด้วยการ clone) จะเรียนในตอนที่ 8

local repository คือที่ที่เราทำงานประจำวัน ส่วน remote repository คือจุดที่งานชิ้นเดียวกันถูกเก็บไว้ให้แชร์กับคนอื่น ทั้งสองฝั่งแยกจากกัน และการส่งข้อมูลระหว่างกันต้องมีคำสั่งที่ชัดเจนเสมอ

Step 2: สร้าง remote repository บน hosting service

การสร้าง remote repository ทำบนเว็บของ hosting service ขั้นตอนจะแตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละเจ้า ให้เปิด documentation ของ hosting service ที่เลือกไว้ประกอบ

เมื่อสร้างเสร็จ เราจะได้ project name และ remote repository URL โดย URL มี 2 แบบ คือ HTTPS URL กับ SSH URL ให้เลือกใช้แบบที่ตรงกับโปรโตคอลที่ตั้งค่าไว้ในตอนที่ 6

สำหรับแบบฝึกหัดนี้ ให้ตั้งค่าตามตารางนี้:

ตัวเลือก	ค่าที่แนะนำ	เหตุผล
Repository name	`rainbow-remote`	ตั้งชื่อต่างจาก local (`rainbow`) เพื่อให้แยกสองฝั่งออกจากกันได้ง่ายในบทเรียน
Public / Private	Private	กำหนดได้ว่าใครมีสิทธิ์เข้าถึง เช่น เชิญเฉพาะเพื่อนร่วมทีมที่ต้องใช้ repository
Include files	ไม่เลือกไฟล์ใด ๆ	ต้องการ remote ที่ว่างเปล่า เพราะเราจะ push ข้อมูลขึ้นไปเอง
License	ไม่เลือก	เป็นแค่แบบฝึกหัด
Default branch name	เว้นว่างหรือ `main`	ไม่มีผลกับแบบฝึกหัด

หัวใจของตารางนี้คือ remote ต้อง ว่างเปล่า — อย่าให้ hosting service สร้าง README หรือ .gitignore ให้ เพราะไฟล์ที่มีอยู่ก่อนอาจทำให้ push ครั้งแรกไม่ผ่าน

ในโลกจริง local กับ remote repository มักตั้งชื่อเดียวกัน แต่ในซีรีส์นี้จงใจใช้ rainbow กับ rainbow-remote เพื่อให้เห็นชัดว่าใครเป็นใคร ตอนทำงานจริงค่อยตั้งชื่อให้ตรงกันเอง

ทำตามนี้:

เข้าสู่ระบบของ hosting service ที่เลือกไว้ในตอนที่ 6
สร้าง remote repository ชื่อ rainbow-remote ตามตารางด้านบน
copy remote repository URL ที่ตรงกับโปรโตคอลที่เตรียมไว้

ตัวอย่าง URL สำหรับ GitHub ถ้า username คือ your-username:

https://github.com/your-username/rainbow-remote.git
git@github.com:your-username/rainbow-remote.git

บรรทัดแรกเป็น HTTPS URL ส่วนบรรทัดที่สองเป็น SSH URL ให้เลือกใช้แบบที่ตรงกับ authentication ที่เตรียมไว้ และอย่าลืมเปลี่ยน your-username เป็นชื่อจริงของเรา

⚠️ การสร้าง remote repository ไม่ได้อัปโหลดข้อมูลใด ๆ ขึ้นไปเอง เราจะได้แค่ repository ว่าง ๆ บนคลาวด์ ข้อมูลจะขึ้นไปได้ก็ต่อเมื่อเราสั่ง push ใน Step 5 หรือ Step 6

Step 3: เพิ่ม connection ด้วย `git remote add`

local repository จะสื่อสารกับ remote repository ได้ก็ต่อเมื่อมี connection ไปยัง remote นั้นตั้งค่าไว้ใน local ก่อน โดยเราจะเรียก remote นี้ด้วย shortname — ชื่อย่อที่ใช้แทน URL ยาว ๆ

rainbow ถูกสร้างด้วย git init ในเครื่อง เราจึงต้องผูก URL เข้ากับ shortname เองด้วยคำสั่งนี้ (พิมพ์เป็นบรรทัดเดียว):

git remote add origin https://github.com/your-username/rainbow-remote.git

ถ้าใช้ SSH ให้เปลี่ยน URL เป็นแบบ git@github.com:your-username/rainbow-remote.git แทน

ตรวจ connection ที่เพิ่มเข้ามา (How)

ดูรายชื่อ connection ที่ local เก็บไว้ได้ด้วย git remote:

git remote

ผลลัพธ์ควรเป็น:

origin

และดูพร้อม URL ด้วย git remote -v (-v ย่อมาจาก verbose):

git remote -v

ผลลัพธ์ควรเป็น:

origin  https://github.com/your-username/rainbow-remote.git (fetch)
origin  https://github.com/your-username/rainbow-remote.git (push)

เห็นสองบรรทัดเพราะ Git ใช้ connection นี้ทั้งตอนดึงข้อมูลลงมา (fetch) และตอนส่งข้อมูลขึ้นไป (push)

ถ้าอยากเห็นหลักฐานระดับไฟล์ ให้เปิดไฟล์ ~/rainbow/.git/config จะเห็น block ใหม่เพิ่มเข้ามา:

[remote "origin"]
    url = https://github.com/your-username/rainbow-remote.git
    fetch = +refs/heads/*:refs/remotes/origin/*

connection ทางเดียว และยังไม่ได้ส่งข้อมูลอะไร

ข้อสำคัญสองข้อที่ต้องจำเกี่ยวกับ connection นี้:

ทางเดียว — local repository รู้จัก remote ที่เชื่อมต่ออยู่ แต่ remote repository ไม่ได้เก็บรายชื่อ local ที่เชื่อมต่อเข้ามา
ยังไม่ได้ส่งข้อมูล — การเพิ่ม connection แค่ผูก URL กับ shortname ไม่ได้อัปโหลด commit ใด ๆ

การอัปโหลดจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเราสั่ง push branch ขึ้นไป ซึ่งจะพา commit ทั้งหมดของ branch นั้นตามขึ้นไปด้วย

local repository หนึ่งตัวเก็บ connection ไปหลาย remote ได้ แต่แบบฝึกหัดนี้มีแค่ origin ตัวเดียวก็พอ

shortname origin ไม่ได้มีความหมายพิเศษ เป็นชื่อที่ Git นิยมใช้ตามธรรมเนียม และ Git จะตั้งให้อัตโนมัติเมื่อเรา clone remote ลงเครื่อง เราจึงใช้ชื่อเดียวกันได้แม้จะ init repository เอง คล้ายกับ main ที่มักใช้เป็นชื่อของ default branch

Step 4: รู้จัก remote branch และ remote-tracking branch

ก่อน push ต้องรู้จัก branch เพิ่มอีกสองชนิด ที่ผ่านมาเราเจอแต่ local branch ซึ่งเป็น branch ที่อยู่ใน local repository เช่น main, feature

เมื่อ push local branch ขึ้น remote Git จะสร้างหรืออัปเดต remote branch — branch ที่อยู่ใน remote repository และจะไม่อัปเดตอัตโนมัติเมื่อเราสร้าง commit บนเครื่อง ต้อง push ขึ้นไปเอง

และทุก remote branch ที่ local รู้จักจะมีคู่ของมันคือ remote-tracking branch — reference ใน local repository ที่ชี้ไปยัง commit ซึ่ง remote branch ชี้อยู่เมื่อเราสื่อสารกับ remote ครั้งล่าสุด ให้คิดว่ามันเป็น bookmark ที่บอกว่า “remote อยู่ตรงไหนตอนที่คุยกันครั้งล่าสุด”

ชนิด branch	อยู่ที่ไหน	ตัวอย่าง	อัปเดตเมื่อ
Local branch	local repository	`main`, `feature`	เรา commit หรือย้าย pointer เอง
Remote branch	remote repository	`main`, `feature`	มีคน push ขึ้นไป
Remote-tracking branch	local repository	`origin/main`	push หรือสื่อสารกับ remote สำเร็จ

จุดที่คนสับสนบ่อยที่สุดคือ origin/main — มันไม่ใช่ remote branch จริง ๆ แต่เป็น “ภาพจำล่าสุด” ของ remote branch ที่เก็บไว้ในเครื่องเรา

อีกคำที่ควรรู้คือ upstream branch: remote branch ที่ local branch ถูกตั้งให้ track ไว้ ถ้า local branch มี upstream แล้ว git push เปล่า ๆ ก็รู้ปลายทางเอง แต่ถ้ายังไม่มี ต้องระบุ remote และ branch ปลายทางตอน push ไม่อย่างนั้นจะ error — ในบทนี้เราจะระบุปลายทางเองทุกครั้ง ส่วนการตั้ง upstream จะเรียนในตอนที่ 9

main กับ origin/main ต่างกัน: main ขยับทันทีเมื่อเราทำ commit ส่วน origin/main ขยับเมื่อเราสื่อสารกับ remote สำเร็จเท่านั้น

Step 5: push branch `main` ขึ้น remote

ถึงเวลาส่งงานขึ้นคลาวด์แล้ว รูปแบบคำสั่งคือ git push ตามด้วย shortname และชื่อ branch:

git push origin main

ถ้าใช้ HTTPS และยังไม่ได้ตั้ง credential helper ไว้ Git จะถาม username กับ password ให้กรอก username และใส่ token หรือ credential ที่เตรียมไว้ในช่อง password ตามที่อธิบายไว้ในตอนที่ 6 (อย่า paste token ต่อท้ายคำสั่งใน terminal) ส่วน SSH จะใช้ key ที่เตรียมไว้ยืนยันตัวตนให้โดยอัตโนมัติ

เมื่อ push สำเร็จ จะเห็น output ประมาณนี้:

Enumerating objects: 9, done.
Counting objects: 100% (9/9), done.
...
To https://github.com/your-username/rainbow-remote.git
 * [new branch]      main -> main

บรรทัด * [new branch] main -> main แปลว่า remote repository เพิ่งได้ branch main ใหม่ โดยมี commit ทั้งหมดของ main ตามขึ้นไปด้วย

ตัวเลขและ hash ใน output อาจต่างจากตัวอย่างเล็กน้อย ไม่ใช่ปัญหา ขอแค่เห็น [new branch] ก็แปลว่าสำเร็จ

การ push ต้องต่ออินเทอร์เน็ต และต้องมีสิทธิ์เข้าถึง repository ตาม authentication ที่เตรียมไว้ ถ้าเจอ Permission denied หรือ Authentication failed ให้ย้อนกลับไปตรวจตอนที่ 6 ว่า URL ใช้โปรโตคอลถูกต้องหรือไม่ และบัญชีหรือ credential มีสิทธิ์เข้าถึง repository หรือเปล่า

ตรวจผลด้วย `git branch --all` (How)

หลัง push แล้ว ดู branch ทุกชนิดที่ local รู้จักด้วย:

git branch --all

ผลลัพธ์ควรเป็น:

  feature
* main
  remotes/origin/main

* อยู่ที่ main แปลว่าเรากำลังอยู่บน main และ remotes/origin/main คือ remote-tracking branch ที่เพิ่งถูกสร้าง — bookmark ที่บอกว่า remote branch main อยู่ที่ commit ไหน

เปิดหน้าเว็บของ rainbow-remote ดู จะเห็น commit 3 ตัว (red, orange, yellow) อยู่บน remote แล้ว

ถ้าอยากเห็นหลักฐานระดับไฟล์ ให้ดูโฟลเดอร์ refs:

ls ~/rainbow/.git/refs

ก่อน push จะมีแค่ heads กับ tags หลัง push จะมีโฟลเดอร์ remotes เพิ่มมา และจะมี path remotes/origin/main อยู่ภายใน ซึ่งก็คือ remote-tracking branch นั่นเอง

⚠️ การ push branch หนึ่งจะสร้างหรืออัปเดตเฉพาะ branch นั้นบน remote เท่านั้น — feature กับ main บังเอิญชี้ไปที่ commit เดียวกัน (yellow) เลยดูเหมือน feature ขึ้นไปด้วย แต่จริง ๆ เรายังไม่ได้ push branch feature ถ้าไม่ push branch ไหน ชื่อ branch นั้นก็จะยังไม่ถูกสร้างบน remote แม้ commit บางตัวอาจขึ้นไปแล้วผ่าน branch อื่น

Step 6: push branch `feature` และตรวจผลบนเว็บ

ตอนนี้บน remote ยังไม่มี branch feature ต่อไปให้ push ขึ้นไปด้วย เริ่มจากสลับไป branch feature:

git switch feature

แล้ว push:

git push origin feature

output จะมีหน้าตาแบบเดียวกับตอน push main:

Enumerating objects: 3, done.
...
To https://github.com/your-username/rainbow-remote.git
 * [new branch]      feature -> feature

แล้วดูภาพรวมทั้งหมดอีกครั้ง:

git branch --all

ผลลัพธ์ควรเป็น:

* feature
  main
  remotes/origin/feature
  remotes/origin/main

ตอนนี้ครบทั้งสองฝั่งแล้ว: remote มี remote branch สองตัว (main, feature) และ local มี remote-tracking branch สองตัว (origin/main, origin/feature)

บนหน้าเว็บของ hosting service จะเห็น branch ทั้งสองตัวในเมนูให้สลับดู และ commit ในแต่ละ branch ตรงกับที่ local มี

แก้ remote ตรง ๆ ผ่านเว็บก็ได้ แต่บทนี้เน้น command line

ตอนที่ 6 เคยบอกว่าการแก้ไข remote repository ทำได้สองทาง: ล็อกอินเข้าเว็บแล้วแก้ตรงนั้น หรือแก้ใน local แล้ว push ขึ้นมา บทนี้เป็นทางที่สอง ส่วนการแก้ผ่านหน้าเว็บของ hosting service ก็ทำได้หลายอย่างคล้ายกับ command line เช่น สร้าง commit ตรง ๆ บน remote, สร้าง remote branch หรือเปิด pull request เพื่อขอ merge การเปลี่ยนแปลง ซึ่งจะเรียนในตอนที่ 12

ซีรีส์นี้เน้นฝึก Git ผ่าน command line จึงขอไม่ลงรายละเอียด UI แต่รู้ไว้ก็ดีว่ามีทางนี้อยู่ เผื่อเพื่อนร่วมทีมที่ยังไม่ถนัด command line

ภาพรวมที่ควรจำ: rainbow กับ rainbow-remote เป็น repository คนละตัว อยู่คนละที่ การส่งข้อมูลระหว่างกันต้องเกิดจากคำสั่ง เช่น push, fetch หรือ pull ไม่มีอะไร sync ให้เอง

แบบฝึกหัด

ใช้บัญชีส่วนตัวและ local repository rainbow ที่อยู่ในสถานะเดียวกับบทนี้ (มี commit 3 ตัว โดย main กับ feature ชี้ไปที่ commit เดียวกัน):

สร้าง remote repository ชื่อ rainbow-remote บน hosting service ที่เลือกในตอนที่ 6 โดยตั้งเป็น Private และไม่เลือกไฟล์เริ่มต้นใด ๆ
copy URL ของ remote ที่ตรงกับโปรโตคอลที่เตรียมไว้ ถ้าใช้ HTTPS ต้องได้ URL ขึ้นต้นด้วย https:// ถ้าใช้ SSH ต้องได้ URL รูปแบบ git@host:owner/repo.git
รัน git remote add origin <URL> แล้วตรวจด้วย git remote -v ว่า shortname origin ผูกกับ URL ถูกต้อง และไม่มี remote อื่นปนอยู่
push branch main ด้วย git push origin main แล้วเปิดหน้าเว็บ remote ตรวจว่าเห็น commit 3 ตัว
push branch feature ด้วย git push origin feature แล้วรัน git branch --all ตรวจว่าเห็น remotes/origin/main และ remotes/origin/feature
รัน git push origin feature ซ้ำอีกครั้ง แล้วสังเกต output ว่าต่างจากครั้งแรกอย่างไร

การ push ครั้งที่สองนี้ไม่ควรเห็น [new branch] อีก เพราะ remote มี branch feature อยู่แล้ว โดย Git จะตอบประมาณ Everything up-to-date แปลว่าไม่มีอะไรใหม่ให้ส่ง

ตรวจตัวเองให้ครบ:

บอกได้ว่าการสร้าง remote repository ไม่ได้อัปโหลดข้อมูลขึ้นไปเอง
อธิบายได้ว่า git remote add เพิ่มอะไรเข้า local repository และทำไม connection ถึงเป็นทางเดียว
แยก main, remote branch main และ origin/main ออกจากกันได้
ทำนายได้ว่าหลัง push main แล้ว หน้าเว็บ remote จะเห็น commit ตัวไหนบ้าง และทำไมชื่อ branch feature ยังไม่ขึ้นบนเว็บ แม้ commit บางตัวจะอยู่บน remote แล้วผ่าน main
บอกได้ว่าต้องรันคำสั่งอะไรเพื่อให้ feature อยู่บน remote ด้วย

Common Pitfalls — ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

คิดว่าสร้าง remote repository แล้วข้อมูลจะขึ้นไปเอง — การสร้าง remote จะได้แค่ repository ว่าง ๆ ต้อง git push ถึงจะมีข้อมูล
ใส่ README หรือ .gitignore ตอนสร้าง remote — ทำให้ remote ไม่ว่างเปล่า และอาจทำให้ push ครั้งแรกไม่ผ่าน ให้สร้าง remote ที่ว่างเปล่า
นึกว่า local กับ remote sync กันเอง — ไม่มีการเชื่อมต่ออัตโนมัติ ต้องสั่ง push, fetch หรือ pull เองเมื่อจะส่งหรือดึงข้อมูล
สับสน main กับ origin/main — main คือ local branch ที่ขยับทันทีเมื่อ commit ส่วน origin/main เป็นแค่ bookmark ที่อัปเดตเมื่อสื่อสารกับ remote สำเร็จ
คิดว่า push branch เดียวแล้วทุก branch ขึ้นตาม — push สร้างหรืออัปเดตเฉพาะ branch ที่ระบุ ต้อง push แต่ละ branch ที่ต้องการเอง
ลืมว่า connection เป็นทางเดียว — local รู้จัก remote แต่ remote ไม่ได้เก็บรายชื่อ local ที่เชื่อมเข้ามา
ใช้ URL ผิดโปรโตคอล — HTTPS ต้องใช้ URL ขึ้นต้นด้วย https:// ส่วน SSH ต้องใช้ URL รูปแบบ git@host:owner/repo.git ถ้าใช้สลับกัน Git จะเชื่อมต่อไม่สำเร็จ
ลืมเปลี่ยน your-username ใน URL — push จะไปผิด repository หรือโดนปฏิเสธ ให้ตรวจ git remote -v ก่อน push

สรุป

remote repository มีประโยชน์สามอย่าง: สำรองงาน เข้าถึงจากหลายเครื่อง และทำงานร่วมกับคนอื่น
เริ่มโปรเจกต์ได้สองทาง: git init แล้ว push (เส้นทางของ rainbow) หรือ git clone จาก remote (ตอนที่ 8)
ถ้าเริ่มจาก local แล้วต้องการให้ remote มีข้อมูล มีสามขั้นตอน: สร้าง remote → git remote add origin <URL> → git push origin <branch>
สร้าง remote ให้ว่างเปล่าสำหรับแบบฝึกหัด ไม่ใส่ README หรือ .gitignore
git remote add <shortname> <URL> เพิ่ม connection ทางเดียวจาก local ไป remote และไม่ได้อัปโหลดข้อมูลใด ๆ
origin เป็น shortname ตามธรรมเนียม ไม่ใช่คำสั่งพิเศษ
git remote และ git remote -v ใช้ดู connection ที่เก็บใน local
branch มีสามชนิด: local branch, remote branch และ remote-tracking branch โดย origin/main คือ bookmark ของ remote branch ในเครื่องเรา
git push origin <branch> สร้างหรืออัปเดตเฉพาะ branch ที่ระบุบน remote และ git branch --all ใช้ดูทั้ง local branch กับ remote-tracking branch
ไม่มีอะไร sync อัตโนมัติ — ถ้า remote ตามหลัง local แปลว่ายังไม่ได้ push commit ล่าสุดขึ้นไป

ตอนนี้ rainbow มี repository อยู่ทั้งในเครื่องและบนคลาวด์แล้ว และเรารู้วิธีส่งงานขึ้น remote ด้วยตัวเอง

บทถัดไปเราจะเริ่มจากฝั่ง remote ด้วยการใช้ git clone เพื่อคัดลอก repository ที่มีอยู่แล้วลงเครื่อง

ตอนหน้าจะเริ่มจาก remote repository ด้วย git clone

Glossary

Push — การส่ง commit จาก local repository ขึ้น remote repository ด้วย git push
Remote repository — repository ที่อยู่บน hosting service ใช้แชร์และรับส่ง commit กับ local repository
Remote (connection) — การตั้งค่า connection ไปยัง remote repository ที่เก็บไว้ใน local repository
Shortname — ชื่อย่อที่ใช้เรียก remote ในคำสั่ง Git แทน URL ยาว ๆ (ค่าที่นิยมใช้คือ origin)
origin — shortname ที่ Git นิยมตั้งให้ remote ตามธรรมเนียม (Git ตั้งให้อัตโนมัติเมื่อ clone)
Remote branch — branch ที่อยู่ใน remote repository ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ push local branch ขึ้นไป
Remote-tracking branch — reference ใน local (เช่น origin/main) ที่บันทึกตำแหน่งของ remote branch ณ ครั้งสุดท้ายที่สื่อสารกับ remote
Upstream branch — remote branch ที่ local branch ถูกตั้งให้ track ไว้ ทำให้ git push แบบไม่ใส่ argument ได้
Clone — การคัดลอก remote repository มาสร้าง local repository บนเครื่อง (เรียนในตอนที่ 8)
Pull request — ฟีเจอร์ของ hosting service สำหรับเสนอให้รวมการเปลี่ยนแปลงจาก branch หนึ่งเข้าอีก branch ผ่านหน้าเว็บ (เรียนในตอนที่ 12)

ตอนที่ 1: Git and the Command Line — เตรียม command line, ติดตั้ง Git และสร้างโฟลเดอร์ rainbow
ตอนที่ 2: Local Repositories — เปลี่ยน rainbow ให้เป็น local repository และรู้จักพื้นที่ทำงานของ Git
ตอนที่ 3: Making a Commit — ใช้ git add, git commit และ git log สร้างประวัติที่จะส่งขึ้น remote
ตอนที่ 4: Branches — แยกสายการทำงานด้วย branch และสร้าง feature ที่บทนี้ push ขึ้น remote
ตอนที่ 5: Merging — รวม main กับ feature ให้อยู่ที่ commit เดียวกันก่อน push
ตอนที่ 6: Hosting Services and Authentication — เลือก hosting service และเตรียม credential ที่บทนี้ใช้ push จริง
ตอนที่ 8: Cloning and Fetching — เริ่มจาก remote repository ด้วยการ clone และดึงข้อมูลลงมา

วิธีทำตามบทนี้

Step 1: ทำไมต้องมี remote repository และเริ่มโปรเจกต์ได้สองทาง

เริ่มโปรเจกต์ได้สองทาง (Why)

Step 2: สร้าง remote repository บน hosting service

Step 3: เพิ่ม connection ด้วย git remote add

ตรวจ connection ที่เพิ่มเข้ามา (How)

connection ทางเดียว และยังไม่ได้ส่งข้อมูลอะไร

Step 4: รู้จัก remote branch และ remote-tracking branch

Step 5: push branch main ขึ้น remote

ตรวจผลด้วย git branch --all (How)

Step 6: push branch feature และตรวจผลบนเว็บ

แก้ remote ตรง ๆ ผ่านเว็บก็ได้ แต่บทนี้เน้น command line

แบบฝึกหัด

Common Pitfalls — ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

สรุป

Glossary

Related

Step 3: เพิ่ม connection ด้วย `git remote add`

Step 5: push branch `main` ขึ้น remote

ตรวจผลด้วย `git branch --all` (How)

Step 6: push branch `feature` และตรวจผลบนเว็บ